door Alexander » wo aug 11, 2010 7:22 pm
Ik moest eens naar de stad om de trein te nemen naar mijn oma.
Dit heb ik 4 dagen uitgesteld, uiteindelijk heb ik mezelf gepushed en nam de bus.
Ik liep in een sneltempo met mijn hoofd omlaag, zo dicht mogelijk tegen de winkels aan.
Dit was de absolute hél voor mij.
Ik heb dit ook met school en zelfs met vrienden. Zelden ga ik nog mee iets doen met hen.
Ik verlies mijn sociaal leven en ik ben nog maar 15.
Dit is al 1 à 2 jaar aan de gang.
Ik schaam me te hard om dit tegen mijn ouders of huisarts te vertellen, ik houd vol dat het wel over zal gaan.
Ik besef nu pas dat ik echt een stoornis heb.