trilangst accepteren

[tommy]

Hallo,

Zoals jullie al in het bericht waarin ik me voorstel hebben kunnen lezen heb ik al sinds mijn puberteit last van trilangst. Vooral wanneer ik iets drink in het openbaar trillen mijn handen behoorlijk.
Nu heeft mijn laatste therapeute het een aantal keren gehad over het accepteren van die trillende handen. Hiermee bedoelde ze dat ik het gewoon zou moeten accepteren als iets dat bij mij hoort. Een gevolg hiervan zou kunnen zijn dat ik me er dan niet meer zo druk om zou maken en het trillen vanzelf afneemt.
In sommige gevallen heb ik dan ook geprobeerd om mijn gedachten te verzetten als ik merkte dat ik te veel met het trillen bezig was en angstig begon te worden. Dit heeft echter weinig baat gehad. De kern van het hele probleem is waarschijnlijk ook dat ik me er te druk om maak.

Toch houd dit idee me nog steeds bezig. Als je de angst geen aandacht geeft zou ie vanzelf af moeten nemen. In de therapie kwam ook regelmatig naar voren dat veel vrienden van me mijn trillende handen regelmatig opgemerkt hebben, maar me vervolgens niet anders zijn gaan behandelen. Misschien hebben zij het gewoon al geaccepteerd als een deel van mij en is het probleem dat ik dat zelf niet kan. Als kind werd ik door mensen al op mijn trillende handen gewezen en het is nooit een probleem geweest tot ik er zelf een probleem van ging maken. Op een aantal genante en pijnlijke ervaringen na, die er waarschijnlijk aan bijdragen dat mijn trilangst in stand wordt gehouden.

Ik vraag me af of andere mensen hier dit ook zo ervaren en misschien ook wel eens geprobeerd hebben het probleem te accepteren en het vervolgens geen aandacht te geven. Ik weet dat het veel makkelijker klinkt dan het daadwerkelijk is en het probleem vaak is dat de persoon zelf er te veel mee bezig is. Toch klinkt het zo makkelijk, accepteren en je er verder niet druk meer om maken. De angstige gedachten zijn bij mij dan ook een veel groter probleem dan het trillen zelf. Als ik echt zo vaak trilde als het aantal keren dat ik er bang voor ben zou ik écht het huis nooit meer uit durven.

Hoe denken jullie hierover? Zou het zo makkelijk kunnen zijn?

Groetjes Tommy

[BEEKIE]

He Tommy,

Hoe is het inmiddels met je trilangst?

Ik heb ook trilangst, maar niet met mijn handen maar juist met mijn stem. In zenuwachtige situaties concentreer ik me altijd heel erg op mijn stemgeluid. Mijn therapeut heeft me ook eens verteld het te accepteren. Ik denk wel dat het idd een goede manier is om het te verminderen, want als je erop blijft concentreren zal het denk ik niet snel minder worden.
Het is wel heel erg lastig en vergt denk ik heel veel oefening. Misschien helpt het als ik zeg dat ik nog NOOIT in mijn leven gelet heb op de trillende handen van iemand anders. Met andere woorden andere mensen zijn er niet mee bezig. Maar dat zal waarschijnlijk ook voor een trillende stem gelden.

[tommy]

Hoi Beekie,

Bedankt voor je reactie!
Inmiddels gaat het eigenlijk best goed met mijn trilangst. Dit komt voornamelijk door een hoop goede ervaringen die ik heb doorgemaakt de laatste tijd. In situaties waarin ik me erg druk maakte om mijn trillende handen bleek het eigenlijk nauwelijks voor te komen. Hoe vaker je merkt dat het allemaal heel erg meevalt, hoe minder druk je je gaat maken en hoe minder bang je dus in de toekomst bent. Het lijkt me dus echt dat, iig in mijn geval, hoe vaker je je angst onder ogen ziet, hoe minder last je krijgt van je klachten.

Verder merk ik ook dat therapie best helpt. Eigenlijk heb ik alleen iemand nodig die mijn gedachten tegenspreekt. Ik ben namelijk nogal een negatief ingesteld mens en als er dan iets 'vervelends' gebeurt, zie ik dat als een ramp. Zo merkte een vriendin van me op dat mijn handen trilden toen ik iets opschreef en dat vond ik echt verschrikkelijk. Ben daar dagen mee bezig geweest. Toen besprak ik het met mijn therapeute en die wist mij ervan te overtuigen dat het gewoon niet zo erg is! Dat klinkt natuurlijk heel simpel, maar toen ik het rationeel bekeek was ik het hier eigenlijk wel mee eens. Mijn vriendin is me er niet anders om gaan behandelen of zo...

En wat het accepteren betreft, tja, ik denk dat ik van nature gewoon een beetje trillende handen heb. Dat kan ik makkelijk accepteren. Maar als ik écht angstig ben tril ik niet bepaald een beetje. En in zo'n situatie hoef je niet op mijn handen te letten om het te merken hoor

Maar tot zover mijn (alweer vrij lange) verhaal. Ik kan me voorstellen dat het erg lastig is wanneer je stem trilt in spannende situaties. Lijkt me trouwens ook moeilijker te verbergen dan trillende handen. Zelf heb ik het wel eens gehad, maar alleen wanneer ik bijvoorbeeld iets moest presenteren of voor een groep mensen moest praten. In dat geval ben je gewoon nerveus en lijkt het me een natuurlijke reactie. Ik denk dat wij allebei ooit geschrokken zijn van zo'n volkomen normale, natuurlijke reactie en dat dat onze sociale fobie is geworden. Nu er nog eventjes vanaf komen

Groet tommy

[Edwin34]

Hallo Tommy,

Hoe gaat het nu met je? Het is een tijd geleden dat je iets gepost hebt. Trilangst mag je accepteren maar je kan er ook vanaf. Dat is wel oefenen geblazen maar het is mogelijk.

Als je namelijk om je heen kijkt terwijl je drinkt heb je geen last. Let je op het kopje dan ga je trillen. Als je gaat oefenen dat je om je heen blijft kijken terwijl je drinkt is er niets aan de hand.

Succes!

[tommy]

Hoi Edwin,

Dat lijkt me best een goede tip. De laatste tijd tril ik niet zo erg meer, heb alleen nog wel af en toe last van de spanning waardoor ik toch sommige dingen blijf ontwijken. Ik zal eens kijken of ik toch binnenkort eens een moeilijke situatie aan kan gaan, zodat ik hiermee kan oefenen.

Tommy

[VerrasPatatje]

Hallo,

er is een specifieke therapie voor trilangst. Het is een exposuretherapie (dus met een angsthierarchie, een veilige omgeving waarin je kunt oefenen bij een therapeut en waarbij je dus niet kunt gaan vermijden, en een deel cognitieve therapie erbij om de verkeerde gedachtes om te zetten of naar boven te halen).

Mocht je er dus zelf niet uitkomen is dit wellicht een optie.

Ik ben hem zelf inmiddels aan het doen, omdat ik er dus idd zelf niet meer in verder kwam en alleen maar bleef steken in trucjes toepassen waardoor het enigszins nog te handelen was. Wat op zich trouwens niet verkeerd is hoor, maar ik wil uiteindelijk die trucjes niet meer nodig hebben, dus heb voor die exposure gekozen uiteindelijk.

Liefs

[Fobietje]

Hallo,

Ik heb ook trilangst. En ik ben bang als anderen naar me kijken als ik knip. Ik ben namelijk kapster. Super lastig dus! Hoe gaan jullie er nu mee om?


Groeten fobietje